Упершыню апублікаваная праз пяцьдзесят гадоў пасля смерці аўтара, "Кніга непакою" з'яўляецца унікальным зборам афарыстычных выказванняў, якія складаюць аўтабіяграфію Бернарду Суарэша, памочніка бухгалтара ў горадзе Лісабоне, адной з альтэрнатыўных асоб Фернанду Песоа (1888-1935). Гэтая "аўтабіяграфія без фактаў" уяўляе сабой прозу паэта або паэзію ў прозе, глыбока лірычныя разважанні філосафа і вербальную жывапіс мастака, які бачыць праз празрыстую для яго паверхню самую сутнасць рэчаў.

"Кніга непакою" прызвана, загіпнатызаваўшы чытача, увесці яго ў самае сэрца таго самага "непакою", той самай смагі-смутку, якімі перапоўнены ўсе творы Песоа.