Польскі і брытанскі філосаф, аўтар прац, прысвечаных Бэргсону, Гусерлю і рэвізіі марксізму (пачатай яшчэ ў сацыялістычнай Польшчы), Лешэк Колакоўскі (1927–2009) быў таксама дасціпным тлумачальнікам маральных канцэптаў хрысціянства, перш за ўсё «бога» і «д'ябла».

Вызначаныя як «размовы», восем тэкстаў, якія складаюць гэтую кнігу, што выйшла ў 1965 годзе, — маналогі. Нават калі яе героі (Арфей, Элоіза, Лютэр, Шапэнгаўэр і іншыя) размаўляюць з д'яблам (ці д'ябал — з імі і за іх), яны звяртаюцца да ўласных спакусаў, страхаў і траўмаў. Бо, як казаў Колакоўскі: «Д'ябал — гэта частка нашага непасрэднага досведу».