Гэтая кніга, якую сам Барт называў «самай шчаслівай» з усіх сваіх кніг, натхнёная яго паездкамі ў Японію і — шырэй — «японскім тэкстам» яго жыцця. У раннія гады ён захапляўся хайку, а пазней — каліграфіяй, тэатрам бунраку і г. д.

Бартэзіянскі «ілюстраваны пуцяводнік» па краіне (і рэальнай, і ўяўнай), дзе ён марыў жыць, але так і не змог пасяліцца. Рускі пераклад «Імперыі знакаў», які ўпершыню выйшаў у 2004 годзе, публікуецца ў новай рэдакцыі і дапаўняецца падрабязным каментарыем і пасляслоўем перакладчыка і рэдактара.