Кніга даследчыцы Святланы Ярэмеевай уяўляе сабой аналіз рэпрэзентацый ваенных пахаванняў 2022 года ў публічнай прасторы. Аўтарка імкнулася высветліць не столькі тое, як сёння хаваюць ваенных, колькі тое, што гэта значыць для іх блізкіх, для грамадства і дзяржавы ў цэлым.

Вызначаючы контуры жыццёвых светаў, якія стаяць за праводзінамі загінулых, аўтарка паказвае няздольнасць рыторыкі аб «братэрскіх» народах амаль адзінай культуры. Даследаванне жыццёвага свету ў Расіі і ва Украіне дазваляе заўважыць, як непадобныя аказаліся сёння гэтыя краіны ў сваіх сацыякультурных параметрах. Пры гэтым адсочваюцца працэсы, якія ўплывалі на тое, як гэтая рознасць у апошнія 20 гадоў узмацнялася.

Даследаванне сацыяльнага функцыянавання гора, смутку і жалобы ўпісваецца ў сучасныя трэнды гуманітарнай думкі, мала або зусім не прадстаўленыя ў рускамоўнай традыцыі. Праблематыка чалавечых страт, смерці і аплаквання стала складовай часткай гуманітарных тэорый, звязаных з разважаннямі аб годнасці чалавека і прынцыпах яго суіснавання з іншымі.